Fotograferen in een vulkaanlandschap

Facebooktwittergoogle_pluspinterestlinkedinmail

Landschapsfotografie op de flanken van de Etna

Door Lex van den Bosch

Er zijn weinig landschappen uitdagender voor landschapsfotografie dan een vulkanisch landschap. Grillige vormen, intense kleuren, begroeiing die fel afsteekt tegen een zwarte achtergrond; op de flanken van een vulkaan als de Etna is echt álles anders. Een zeer uitdagende omgeving voor landschapsfotografie, waar je helemaal kunt uitleven met surrealistische beelden, low-key-opnamen en fraaie detailfoto’s

Lopend op de helling van de vulkaan de Etna, op Oost-Sicilië, draaien de fotografische radertjes in mijn hersenen op volle toeren. Er is zoveel dat ik in beeld wil brengen, dat ik moeite heb met kiezen. Loop ik eerst naar die grillig gevormde lavabrokken? Buk ik naar dat eenzame polletje gras te midden van het vulkaangruis? Of ga ik eerst maar voor een mooie overzichtsfoto, met de witte neus van de vulkaan op de achtergrond? Een pas op de plaats. Even de omgeving op me in laten werken. Begint fotograferen niet met kijken?

Witte berken steken af op de zwarte Etna vulkaan

Op de zwarte flanken van de Etna vormen berkenstammen een mooi motief voor landschapsfotografie

Vulkanische bommen

Tussen het vulkanische gruis zie ik vulkanische bommen liggen, door de Etna uitgespuugde brokken lava die al tollend in de lucht afkoelden, en zo hun aparte spindelachtige vorm kregen. Wie er ooit op gewezen is, zal ze voor de rest van zijn leven direct herkennen.

Verder voor me uit, langs het pad dat ik aan het volgen ben, zie ik een bosje berkenbomen staan. De witte stammen steken fel af tegen de zwarte achtergrond. In het najaar zullen daar nog de gele herfstkleuren bij komen. Als daar geen interessante foto’s te maken zijn, dan weet ik het niet meer. Een plek om echt even de tijd te nemen.

Wandelaars op een baby-krater op de flanken van de Etna.

Verkenning van de Etna voor een nieuwe fotoreis.

Rendier op de baby-krater

Bij een splitsing neem ik de afslag rechts omhoog. Ik loop een baby-krater op, een geëxplodeerde roestbruine puist halverwege de Etna, waar de te hoog oplopende druk van de magmakamer onder de vulkaan ooit een uitweg naar buiten heeft gevonden. Te zien aan de nog zeer spaarzame plantengroei kan het niet meer dan enkele decennia geleden geweest zijn dat de krater gevormd is. Boven wordt ik getrakteerd op een surrealistisch aandoend uitzicht, met de onherbergzame gruishopen van de kleine krater als voorgrond. Even verder kom ik langs een noodlijdend boompje, verwaaid als een Antilliaanse divi-divi. Alle takken wijzen naar een kant. ‘Rendier!’, schrijft een vriendin als ik de mobiele versie van de foto die avond op Instagram post. Inderdaad, het boompje lijkt op een liggend rendier, dat had ik zelf helemaal nog niet gezien! Abstracte kunst, made by vulcano Etna! Aan de fotograaf om deze in het landschap te ontdekken.

Ook fotograferen op de Etna? 11 maart en 19 oktober 2019 vertrekken onze eerste fotoreizen naar Sicilië!

Verwaaide boom bovenop een baby-krater van de Etna.

Verwaaide boom bovenop een baby-krater van de Etna.

error: Content is protected !!